Vakantie en reizen Curacao
CURACAO - een Caraibisch feest
Curacao is het meest veelzijdige eiland van de Caribbean.
Winkelen of uitgaan in het altijd bruisende Willemstad.
Een Caraibisch feest bezoeken bij een van de fraai gerestaureerde koloniale landhuizen. Heerlijk luieren aan een pittoreske baai. Golfen op het golfcomplex Blue Bay. Op het strand genieten van een exoitische cocktail. Op Curacao kan het allemaal. Geniet van het leven, geniet van Curacao!
Willemstad is een van de mooiste steden van de Caribbean.
U vindt er prachtig gerestaureerde historische gebouwen, pittoreske oud hollandse geveltjes en vele culturele bezienswaardigheden.
Maar ook de natuurliefhebbers zullen zich op Curacao geen moment vervelen. Het eiland heeft meer dan 500 soorten planten en bomen.
In het Christoffelpark krijgt u een goed beeld van de unieke flora en fauna.
Na zonsondergangis het party timeop Curacao. laat u meevoeren op de swingende tonen van een lokale muziekgroep en geniet van de Caribbean op zijn best.
Ligging en oppervlakte
Het eiland behoort tot de benedenwindse eilanden en ligt voor de kust van Venezuela. Curacao is 63 km lang en op het breedste punt 11 km breed.
Staatkundig
Behorend bij de Nederlandse Antlillen van het Koninkrijk der Nederlanden.
Hoofdstad
Willemstad
Taal
De officiele taal is Nederlands, maar de voertaal is Papiamentu. De meeste bewoners spreken ook Engels of Spaans.
Munteenheid
De officiele valuta is de Antilaanse gulden. Amerikaanse dollars worden vrijwel overal als betaalmiddel geaccepteerd.
Reisinformatie
U vliegt vertrouwd met KLM of ArkeFly vanaf Amsterdam.
Onze prijzen zijn gebaseerd op de laagste economy klasse, mocht deze klasse vol zitten dan kunt u eventueel een hogere klasse inboeken tegen een toeslag.
Tijdsverschil
Zomertijd: 6 uur vroeger. Wintertijd: 5 uur vroeger.
Voltage:
110 Volt het gebruik van een adapter wordt aanbevolen.
Vaccinaties
Geen.
Reisdocumenten
Geldig paspoort
Arke Fly
Bij Arke Fly is Economy Class onder verdeeld in 3 klasses X, U en T-klasse.
X-klasse:
Indien u tijdig boekt, dan heeft u maar liefst Eur 96,- per persoon (Eur 48,- per persoon per enkele reis) voordeel op de standaarklasse (T-klasse). Er is slechts een beperkt aantal plaatsen beschikbaar voor dit speciale tarief (X-klasse), de prijzen in de brochures van Holland International en onze website zijn op de X-klasse (voordeelklasse) gebaseerd.
U-klasse:
Indien de voordelklasse (X-klasse) is uitverkocht, dan kunt u boeken voor de U-klasse. Indien u boekt in deze klasse dan heeft u maar liefst Eur 48,- per persoon (Eur 24,- per persoon per enkele reis) voordeel op de standaard klasse (T-klasse). De toeslag t.o.v. de gepubliceerde prijzen (op basis van X-klasse) voor deze U-klasse is Eur 24,- per persoon per enkele reis.
T-klasse:
Indien zowel de voordeelklasse (X-klasse) als de U-klasse is uitverkocht (zoals bij uw boeking), dan kunt u boeken voor de standaard T-klasse (Economy Class). De toeslag t.o.v. de gepubliceerde prijzen (op basis van de X-klasse) voor deze T-klasse is Eur 48,- per persoon per enkele reis.
Brandstoftoeslag
Per 1 mei 2007 wordt er bij boeking Eur 50,- per persoon Brandstoftoeslag in rekening gebracht.
Milieu Ecotax
Voor reizen met vertrek vanaf 01 juli wordt er een ecotax toeslag berekend van 45 euro per persoon.
vrijdag 29 augustus 2008
zaterdag 26 april 2008
onbehoorlijk bestuur op de Antillen en Curacao
DEN HAAG - Een grote meerderheid in de Tweede Kamer vindt dat er sprake is van "onbehoorlijk bestuur", omdat de Antilliaanse overheid niet optreedt tegen stelselmatige milieuvervuiling door de ISLA-raffinaderij op Curaçao.
Dat blijkt uit schriftelijke vragen van Kamerleden van GroenLinks, VVD, CDA, SP en PvdA aan staatssecretaris Ank Bijleveld (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties).
Volgens GroenLinks-fractieleider Femke Halsema sterven jaarlijks achttien eilandbewoners vroegtijdig en worden vele honderden ziek door de milieuverontreining van de sterk verouderde raffinaderij.
Storing
Alleen al deze maand werd twee keer de omgeving in een dikke zwarte giftige rook gehuld, nadat de hele raffinaderij plat ging door een storing. Afgezien van deze voorvallen stoot de raffinaderij volgens Halsema stelselmatig te veel zwaveldioxide uit.
De eilandregering treedt daartegen niet op, hoewel de hinderwetvergunning dat mogelijk maakt. De Kamerleden vragen Bijleveld of zij met hen van mening is dat er daarom sprake is van onbehoorlijk bestuur.
Stank
Volgens een woordvoerder van Binnenlandse Zaken houdt de Nederlandse regering zich niet afzijdig bij de stank en gezondheidsproblemen die de raffinaderij veroorzaakt, maar gaat het om een verantwoordelijkheid van de Antillen.
Eerder deze maand bracht Bijleveld een bezoek aan de Antillen en daarbij werd handhaving van de milieunormen genoemd als een van de problemen. Bovendien dient de raffinaderij "een plaats te krijgen" in geld dat ons land beschikbaar stelt om de sociaal-economische toekomst van Curaçao te verbeteren.
Stellingname
Norbert George, als leider van de Democratische Partij lid van de Curaçaose Eilandsraad, voelt zich gesteund door de stellingname van de Tweede Kamer. George is eveneens voorzitter van de Stichting Humanitaire Zorg en strijdt al lange tijd met medestanders tegen de milieu-overlast van de Isla.
Hij stelt "dat de bewustwording en ongerustheid van de bewoners onder de rook van de raffinaderij toeneemt, en ook de actiebereidheid". Hij is dan ook blij dat het onderwerp in Nederland stevig op de agenda staat. "Maar dat is wel een proces van jaren geweest." (bron: nu.nl)
donderdag 13 maart 2008
Dumpt Tilburg zijn antillianen?
Zes Tilburgse Antillianen teruggekeerd naar Curaçao
TILBURG - Zes Tilburgse Antillianen zijn met behulp van een remigratietraject van de gemeente teruggekeerd naar Curaçao. Ze hebben daar een baan, zijn bezig met het vinden van werk of volgen een studie. Vorig jaar zijn negen werkloze Antillianen uit Tilburg begeleid naar een baan op Curaçao.
Drie kandidaten zijn afgevallen omdat zij niet wilden vertrekken of zelfstandig teruggekeerd zijn.
Het project is een proef en wordt uitgevoerd door het bedrijf Sosio na Trabou. Tilburg gaat het experiment in samenwerking met het bedrijf voortzetten. Voor Antillianen die willen terugkeren wordt gekeken wat de mogelijkheden zijn.
Zes steden in Nederland, waaronder Tilburg, helpen werkloze Antillianen bij de terugkeer. Dat kost de gemeente maximaal 9.750 euro per deelnemer.
Zodra de aankomst op de Antillen een feit is, stopt de bijstandsuitkering.
TILBURG - Zes Tilburgse Antillianen zijn met behulp van een remigratietraject van de gemeente teruggekeerd naar Curaçao. Ze hebben daar een baan, zijn bezig met het vinden van werk of volgen een studie. Vorig jaar zijn negen werkloze Antillianen uit Tilburg begeleid naar een baan op Curaçao.
Drie kandidaten zijn afgevallen omdat zij niet wilden vertrekken of zelfstandig teruggekeerd zijn.
Het project is een proef en wordt uitgevoerd door het bedrijf Sosio na Trabou. Tilburg gaat het experiment in samenwerking met het bedrijf voortzetten. Voor Antillianen die willen terugkeren wordt gekeken wat de mogelijkheden zijn.
Zes steden in Nederland, waaronder Tilburg, helpen werkloze Antillianen bij de terugkeer. Dat kost de gemeente maximaal 9.750 euro per deelnemer.
Zodra de aankomst op de Antillen een feit is, stopt de bijstandsuitkering.
maandag 10 maart 2008
Lois Lane op curacao
Monique Klemann (42), zangeres van Loïs Lane, geeft met haar zus Suzanne een concert op het strand van Curaçao.
Waar zit je?
Op Curaçao, in het resort Blue Bay Village. We hebben hier met Loïs Lane opgetreden, dus het is eigenlijk een werkreis.
Is je gezin mee?
Ja, en mijn ouders zijn er ook. Ondanks het mooie weer en de prachtige zee zou dit nooit mijn vakantiebestemming zijn. Het is mij niet avontuurlijk genoeg. Het is hier fijn voor kinderen, voor bejaarden en het is ideaal als je overspannen bent en alleen maar rust wilt.
Waar ga je dan het liefst naartoe?
Ik hou van afwisseling. Ik ben niet het type dat drie weken op een grote commerciële camping zit. Meestal zijn we tien dagen op een plek en dan reizen we verder. Vaak blijven we in Europa, meestal Italië.
Wat is je indruk van Curaçao?
Het valt me op dat er tien jaar geleden veel meer armoede zichtbaar was. Maar ik zie natuurlijk niet alles, want ik zit hier vrolijk in een resort en ik ga niet elke dag kijken hoe slecht andere mensen het hebben.
Is er ook herkenning?
Jazeker, de brede straten en de Hollandse herenhuizen, maar dan in tropische kleuren, de Unox-soep en knakworsten. Verder is het toch wel handig dat je hier WASA-crackers en Nutella kunt krijgen. We hebben hier ook heerlijk Indisch gekookt. Het is the good life, we koken samen, drinken cocktails en bedenken of we naar strandje A, B of C zullen gaan.
En tussendoor nog even optreden?
Dat is een thuiswedstrijd. Ons publiek hier bestaat voornamelijk uit Nederlanders. Maar met het strand, de warme zeewind en de uitgelaten vakantiestemming is het toch weer anders dan op een bedrijfsfeestje.
Hoe bevalt het hotel?
Ik heb op reis niet veel nodig. Als het bed maar goed is. Ik hoef geen bad, een lullige douche vind ik al oké. Ik ken veel mensen die hogere eisen stellen. Mijn zus (Suzanne Klemann, red.) is veel meer een luxepaard, zij is meer van de chique hotels, grote zwembaden en dure plekken.
Verlang je naar huis?
We vliegen vanavond terug, maar ik zou hier nog wel drie dagen willen blijven.
Jady Petovic (volkskrant)
Waar zit je?
Op Curaçao, in het resort Blue Bay Village. We hebben hier met Loïs Lane opgetreden, dus het is eigenlijk een werkreis.
Is je gezin mee?
Ja, en mijn ouders zijn er ook. Ondanks het mooie weer en de prachtige zee zou dit nooit mijn vakantiebestemming zijn. Het is mij niet avontuurlijk genoeg. Het is hier fijn voor kinderen, voor bejaarden en het is ideaal als je overspannen bent en alleen maar rust wilt.
Waar ga je dan het liefst naartoe?
Ik hou van afwisseling. Ik ben niet het type dat drie weken op een grote commerciële camping zit. Meestal zijn we tien dagen op een plek en dan reizen we verder. Vaak blijven we in Europa, meestal Italië.
Wat is je indruk van Curaçao?
Het valt me op dat er tien jaar geleden veel meer armoede zichtbaar was. Maar ik zie natuurlijk niet alles, want ik zit hier vrolijk in een resort en ik ga niet elke dag kijken hoe slecht andere mensen het hebben.
Is er ook herkenning?
Jazeker, de brede straten en de Hollandse herenhuizen, maar dan in tropische kleuren, de Unox-soep en knakworsten. Verder is het toch wel handig dat je hier WASA-crackers en Nutella kunt krijgen. We hebben hier ook heerlijk Indisch gekookt. Het is the good life, we koken samen, drinken cocktails en bedenken of we naar strandje A, B of C zullen gaan.
En tussendoor nog even optreden?
Dat is een thuiswedstrijd. Ons publiek hier bestaat voornamelijk uit Nederlanders. Maar met het strand, de warme zeewind en de uitgelaten vakantiestemming is het toch weer anders dan op een bedrijfsfeestje.
Hoe bevalt het hotel?
Ik heb op reis niet veel nodig. Als het bed maar goed is. Ik hoef geen bad, een lullige douche vind ik al oké. Ik ken veel mensen die hogere eisen stellen. Mijn zus (Suzanne Klemann, red.) is veel meer een luxepaard, zij is meer van de chique hotels, grote zwembaden en dure plekken.
Verlang je naar huis?
We vliegen vanavond terug, maar ik zou hier nog wel drie dagen willen blijven.
Jady Petovic (volkskrant)
maandag 11 februari 2008
post bezorgen op de Antillen zal moeilijk worden
Het nationale voetbalelftal van de Nederlandse Antillen won vorige week onverwacht de lastige uitwedstrijd in Managua tegen Nicaragua. Winnen de mannen van bondscoach Leen Looyen straks ook thuis, verslaan ze vervolgens Haïti en pakken ze in de voorronde voor het wereldkampioenschap daarna nog wat landen, dan gloort zowaar deelname in 2010 aan het WK in Zuid Afrika.
Maar bij die droom doemt wel een probleem op. Want in 2010 bestaat het land Nederlandse Antillen al lang niet meer.
De Antilliaanse vlag met de vijf sterren, voor elk eiland één, moet volgend jaar voorgoed zijn gestreken. Het gezamenlijk volkslied van Curaçao, Sint-Maarten, Bonaire, Saba en Sint-Eustatius kan het archief in. Een land met bijna 225.000 inwoners houdt op te bestaan, de streefdatum daarvoor is 15 december 2008.
Een legertje ambtenaren in Den Haag en op de eilanden is druk bezig met een unieke, duivels ingewikkelde operatie. Zonder precedent, want landen vielen meestal uiteen in oorlogstijd, zoals Joegoslavië. Of spleten onder invloed van een nieuwe wereldorde, zoals Tsjechoslowakije.
Het demonteren van de Nederlandse Antillen in nieuwe losse landen gebeurt echter in alle vrede volgens een voorbedacht plan. Met medewerking van alle betrokken partners binnen het Koninkrijk der Nederlanden, na een serie referenda op de eilanden en een akkoord dat in 2006 werd gesloten over een nieuwe staatkundige verhouding. Daarin worden Curaçao en Sint-Maarten onafhankelijk binnen het Koninkrijk, vergelijkbaar met de status aparte die Aruba nu al heeft. De drie kleinere eilanden Bonaire, Sint-Eustatius en Saba verlaten op hun beurt hun land om verder te gaan als een soort gemeente overzee van Nederland. Einde Nederlandse Antillen.
Dat vergt nogal wat geregel. Curaçao en Sint-Maarten worden dan wel onafhankelijk van elkaar, maar hebben onder druk van de Nederlandse regering moeten toegeven dat ze te klein zijn om alles helemaal apart te doen. Zo blijft er één centrale bank voor beide landen. Ze moeten verder accepteren dat er een gezamenlijk financieel controleorgaan komt, met onafhankelijke controleurs uit Nederland, Curaçao en Sint-Maarten. In ruil voor de 2,2 miljard euro schuldsanering die Nederland bij het afscheid biedt, wil Den Haag wel toezicht op een degelijk beheer van de kas.
Ook op justitieterrein houden de twee grootste eilanden een zekere onderlinge relatie, want ze houden één gezamenlijk Hof van Justitie, voor zaken in hoger beroep. En de huidige bijstand van Nederlandse rechters en officieren van justitie op de twee nieuw-onafhankelijke eilanden blijft ook gewoon in bestaan.
Minister Hirsch Ballin van justitie schuift deze week aan bij de delegatie van premier Balkenende en staatssecretaris Bijleveld om de afspraken over toekomstige justitiële samenwerking in het vat te gieten. Hij beseft daarbij dat Nederland niet zomaar zaken kan opleggen aan de eilandbestuurders van Curaçao en Sint-Maarten. Het koninkrijksstatuut schrijft immers voor dat dit soort gesprekken wordt gevoerd tussen gelijkwaardige partners, ook bij het demonteren van het land.
Bij zo’n versplinteringsproces komt een land merkwaardige praktische problemen tegen, ontdekken de ambtenaren en adviseurs die het moeten regelen. Om voorbeelden te noemen: de Nederlandse Antillen heeft nu een nationale post. Wie bezorgt straks na de boedelscheiding de brieven op de kleine rots Saba? En wat wordt het nieuwe internationale toegangsnummer voor de telefoon op die eilanden? Nog één: bedrijven op de Antillen hanteren net als in ieder land een nationaal nummer op hun producten, af te lezen via de streepjescode. Ook dat moet worden vernieuwd. Volkenrechtelijke problemen duiken er op omdat de eilanden via het bestaande Koninkrijksstatuut meedoen aan allerlei internationale verdragen die Nederland in de wereld heeft gesloten. Dat hoeft vaak niet wezenlijk worden veranderd, want het Koninkrijk blijft wel bestaan. Maar in naar schatting negenduizend van die internationale verdragen moeten toch wel punten en komma’s worden verzet om recht te doen aan de nieuwe onafhankelijkheid van Curaçao en Sint-Maarten en de gemeentelijke status van de drie kleintjes, die in het jargon de BES-eilanden gaan heten.
Dat zijn van die kleinere problemen waarvan de onderhandelaars zeggen dat niet alles tot in detail hoeft te zijn geregeld bij de slotondertekening eind dit jaar. Hun eerste zorg is zo goed mogelijk vast te leggen op welke manier Nederland op belangrijker terreinen blijft samenwerken in de nieuwe staatkundige verhouding: bij de rechtshandhaving, de financiële controle, de politiezorg en de kustwacht. Hun andere prioriteit ligt bij de aanpassing van eilandwetten en regels voor gezondheidszorg en het onderwijs, waarbij gewaarborgd moet worden dat zulke voorzieningen toegankelijk blijven voor alle inwoners van Curaçao en Sint-Maarten.
Bij alle blijvende overzeese samenwerking krijgen Curaçao en Sint-Maarten staatsrechtelijk gezien een lossere band met het oude moederland. Voor Bonaire, Sint-Eustatius en Saba geldt echter het omgekeerde. De BES-eilanden krijgen ieder een voor postkoloniale begrippen strakke relatie met Nederland. Dat schept weer andere problemen.
De drie kleintjes worden Nederlandse gemeenten, maar ook weer niet helemaal. Het is onhaalbaar om al de stipte Nederlandse wet- en regelgeving over aanrijtijden voor de brandweer, dierenrechten of woningbouw toe te passen in de Caraïben alsof het de Veluwe betreft. Die regeldruk is onhaalbaar op de kleine eilanden.
Omgekeerd krijgen de BES-inwoners ook niet alle lusten. Volgens economen zou het een drama zijn wanneer de bewoners daar recht kregen op uitkeringen naar het hoge Nederlandse niveau. Daarom worden Bonaire, Sint-Eustatius en Saba volgend jaar niet bestempeld als ’gemeente’, maar als openbaar lichaam. Net zoals ooit bedacht werd voor nieuwe gemeenten in opbouw in de IJsselmeerpolders. Daar telden ook niet direct alle Haagse wetten en regels.
De onderhandelaars moeten dan wel weer nauwkeurig vaststellen welke strakke nationale Nederlandse regels met enige soepelheid worden gehanteerd op de kleine eilandgemeenten. Alle departementen in Den Haag hebben een lijst gemaakt: waarbij kunnen ze een oogje dichtknijpen en waarbij niet? Antilliaanse bouwwerken hoeven niet vorstbestendig te zijn, wel weer orkaanproef. Verkeer en Waterstaat in Den Haag kan misschien voor deze gemeenten soepeltjes bepaalde andere verkeersregels toestaan, maar het valt niet uit te leggen wanneer straks de veiligheid op de landingsbaan van Flamingo Airport (Bonaire) minder goed geregeld is dan op Schiphol. Die laatste eis wordt vooral een kluif voor het kortebaanvliegveld Saba, waar nu nog de spannendste landing ter wereld kan worden meegemaakt.
De regelaars op al die Haagse ministeries voorzien dat het implementeren van Nederlandse maatstaven in de eilandgemeenten hoe dan ook flink in de papieren gaat lopen en hebben inmiddels het kabinet gewaarschuwd dat hun budgetten omhoog moeten.
Koren op de molen van politici uit Nederland die het koloniale verleden nu eindelijk maar eens definitief de deur uit willen doen. Het Kamerlid Hero Brinkman van Wilders’ Partij voor de Vrijheid houdt nog altijd vol dat hij gewoon van de West af wil. In zijn idee kan het Nederlandse parlement – met tweederde meerderheid – beslissen om eenzijdig uit het Koninkrijk te stappen, waarna de eilanden pas echt op eigen kracht verder moeten.
Dat is in de huidige Haagse verhoudingen politiek onhaalbaar. Maar ook volgens veel volkenrechtelijke deskundigen kan Nederland nooit besluiten de Antillen echt los te laten. Waar gekoloniseerde landen wel het recht hebben op zelfbeschikkingsrecht los van het moederland, mag Nederland als voormalige kolonisator nimmer de eilanden van zich afduwen, zeggen zij.
Het komende einde van het land Nederlandse Antillen verandert dáár niets aan. Nederland houdt gewoon een lossere of strakkere band met de Koninkrijksbevolking in de Caraïben (bron:
Maar bij die droom doemt wel een probleem op. Want in 2010 bestaat het land Nederlandse Antillen al lang niet meer.
De Antilliaanse vlag met de vijf sterren, voor elk eiland één, moet volgend jaar voorgoed zijn gestreken. Het gezamenlijk volkslied van Curaçao, Sint-Maarten, Bonaire, Saba en Sint-Eustatius kan het archief in. Een land met bijna 225.000 inwoners houdt op te bestaan, de streefdatum daarvoor is 15 december 2008.
Een legertje ambtenaren in Den Haag en op de eilanden is druk bezig met een unieke, duivels ingewikkelde operatie. Zonder precedent, want landen vielen meestal uiteen in oorlogstijd, zoals Joegoslavië. Of spleten onder invloed van een nieuwe wereldorde, zoals Tsjechoslowakije.
Het demonteren van de Nederlandse Antillen in nieuwe losse landen gebeurt echter in alle vrede volgens een voorbedacht plan. Met medewerking van alle betrokken partners binnen het Koninkrijk der Nederlanden, na een serie referenda op de eilanden en een akkoord dat in 2006 werd gesloten over een nieuwe staatkundige verhouding. Daarin worden Curaçao en Sint-Maarten onafhankelijk binnen het Koninkrijk, vergelijkbaar met de status aparte die Aruba nu al heeft. De drie kleinere eilanden Bonaire, Sint-Eustatius en Saba verlaten op hun beurt hun land om verder te gaan als een soort gemeente overzee van Nederland. Einde Nederlandse Antillen.
Dat vergt nogal wat geregel. Curaçao en Sint-Maarten worden dan wel onafhankelijk van elkaar, maar hebben onder druk van de Nederlandse regering moeten toegeven dat ze te klein zijn om alles helemaal apart te doen. Zo blijft er één centrale bank voor beide landen. Ze moeten verder accepteren dat er een gezamenlijk financieel controleorgaan komt, met onafhankelijke controleurs uit Nederland, Curaçao en Sint-Maarten. In ruil voor de 2,2 miljard euro schuldsanering die Nederland bij het afscheid biedt, wil Den Haag wel toezicht op een degelijk beheer van de kas.
Ook op justitieterrein houden de twee grootste eilanden een zekere onderlinge relatie, want ze houden één gezamenlijk Hof van Justitie, voor zaken in hoger beroep. En de huidige bijstand van Nederlandse rechters en officieren van justitie op de twee nieuw-onafhankelijke eilanden blijft ook gewoon in bestaan.
Minister Hirsch Ballin van justitie schuift deze week aan bij de delegatie van premier Balkenende en staatssecretaris Bijleveld om de afspraken over toekomstige justitiële samenwerking in het vat te gieten. Hij beseft daarbij dat Nederland niet zomaar zaken kan opleggen aan de eilandbestuurders van Curaçao en Sint-Maarten. Het koninkrijksstatuut schrijft immers voor dat dit soort gesprekken wordt gevoerd tussen gelijkwaardige partners, ook bij het demonteren van het land.
Bij zo’n versplinteringsproces komt een land merkwaardige praktische problemen tegen, ontdekken de ambtenaren en adviseurs die het moeten regelen. Om voorbeelden te noemen: de Nederlandse Antillen heeft nu een nationale post. Wie bezorgt straks na de boedelscheiding de brieven op de kleine rots Saba? En wat wordt het nieuwe internationale toegangsnummer voor de telefoon op die eilanden? Nog één: bedrijven op de Antillen hanteren net als in ieder land een nationaal nummer op hun producten, af te lezen via de streepjescode. Ook dat moet worden vernieuwd. Volkenrechtelijke problemen duiken er op omdat de eilanden via het bestaande Koninkrijksstatuut meedoen aan allerlei internationale verdragen die Nederland in de wereld heeft gesloten. Dat hoeft vaak niet wezenlijk worden veranderd, want het Koninkrijk blijft wel bestaan. Maar in naar schatting negenduizend van die internationale verdragen moeten toch wel punten en komma’s worden verzet om recht te doen aan de nieuwe onafhankelijkheid van Curaçao en Sint-Maarten en de gemeentelijke status van de drie kleintjes, die in het jargon de BES-eilanden gaan heten.
Dat zijn van die kleinere problemen waarvan de onderhandelaars zeggen dat niet alles tot in detail hoeft te zijn geregeld bij de slotondertekening eind dit jaar. Hun eerste zorg is zo goed mogelijk vast te leggen op welke manier Nederland op belangrijker terreinen blijft samenwerken in de nieuwe staatkundige verhouding: bij de rechtshandhaving, de financiële controle, de politiezorg en de kustwacht. Hun andere prioriteit ligt bij de aanpassing van eilandwetten en regels voor gezondheidszorg en het onderwijs, waarbij gewaarborgd moet worden dat zulke voorzieningen toegankelijk blijven voor alle inwoners van Curaçao en Sint-Maarten.
Bij alle blijvende overzeese samenwerking krijgen Curaçao en Sint-Maarten staatsrechtelijk gezien een lossere band met het oude moederland. Voor Bonaire, Sint-Eustatius en Saba geldt echter het omgekeerde. De BES-eilanden krijgen ieder een voor postkoloniale begrippen strakke relatie met Nederland. Dat schept weer andere problemen.
De drie kleintjes worden Nederlandse gemeenten, maar ook weer niet helemaal. Het is onhaalbaar om al de stipte Nederlandse wet- en regelgeving over aanrijtijden voor de brandweer, dierenrechten of woningbouw toe te passen in de Caraïben alsof het de Veluwe betreft. Die regeldruk is onhaalbaar op de kleine eilanden.
Omgekeerd krijgen de BES-inwoners ook niet alle lusten. Volgens economen zou het een drama zijn wanneer de bewoners daar recht kregen op uitkeringen naar het hoge Nederlandse niveau. Daarom worden Bonaire, Sint-Eustatius en Saba volgend jaar niet bestempeld als ’gemeente’, maar als openbaar lichaam. Net zoals ooit bedacht werd voor nieuwe gemeenten in opbouw in de IJsselmeerpolders. Daar telden ook niet direct alle Haagse wetten en regels.
De onderhandelaars moeten dan wel weer nauwkeurig vaststellen welke strakke nationale Nederlandse regels met enige soepelheid worden gehanteerd op de kleine eilandgemeenten. Alle departementen in Den Haag hebben een lijst gemaakt: waarbij kunnen ze een oogje dichtknijpen en waarbij niet? Antilliaanse bouwwerken hoeven niet vorstbestendig te zijn, wel weer orkaanproef. Verkeer en Waterstaat in Den Haag kan misschien voor deze gemeenten soepeltjes bepaalde andere verkeersregels toestaan, maar het valt niet uit te leggen wanneer straks de veiligheid op de landingsbaan van Flamingo Airport (Bonaire) minder goed geregeld is dan op Schiphol. Die laatste eis wordt vooral een kluif voor het kortebaanvliegveld Saba, waar nu nog de spannendste landing ter wereld kan worden meegemaakt.
De regelaars op al die Haagse ministeries voorzien dat het implementeren van Nederlandse maatstaven in de eilandgemeenten hoe dan ook flink in de papieren gaat lopen en hebben inmiddels het kabinet gewaarschuwd dat hun budgetten omhoog moeten.
Koren op de molen van politici uit Nederland die het koloniale verleden nu eindelijk maar eens definitief de deur uit willen doen. Het Kamerlid Hero Brinkman van Wilders’ Partij voor de Vrijheid houdt nog altijd vol dat hij gewoon van de West af wil. In zijn idee kan het Nederlandse parlement – met tweederde meerderheid – beslissen om eenzijdig uit het Koninkrijk te stappen, waarna de eilanden pas echt op eigen kracht verder moeten.
Dat is in de huidige Haagse verhoudingen politiek onhaalbaar. Maar ook volgens veel volkenrechtelijke deskundigen kan Nederland nooit besluiten de Antillen echt los te laten. Waar gekoloniseerde landen wel het recht hebben op zelfbeschikkingsrecht los van het moederland, mag Nederland als voormalige kolonisator nimmer de eilanden van zich afduwen, zeggen zij.
Het komende einde van het land Nederlandse Antillen verandert dáár niets aan. Nederland houdt gewoon een lossere of strakkere band met de Koninkrijksbevolking in de Caraïben (bron:
Abonneren op:
Berichten (Atom)
