Opnieuw record aantal Nederlanders naar Curaçao

Het aantal Nederlandse toeristen naar Curaçao is in 2006 met 9,4 procent gestegen tot 85.209, een groei die ruimschoots boven die van 2004 (5,5%) ligt en de verwachtingen royaal heeft overtroffen. Dat blijkt uit de definitieve jaarcijfers van het Curaçao Toeristen Bureau Europa (CTBE). Zon, zee en strand zijn belangrijke trekkers voor het toerisme naar Curaçao, maar het eiland heeft nog veel meer te bieden.
Met 38% van het totaal aantal buitenlandse bezoekers blijft Nederland nog altijd de belangrijkste markt voor het Curaçao Toeristen Bureau. De verwachtingen voor 2006 waren aanvankelijk iets gematigder. Maar door twee buitengewoon goede laatste maanden is 2006 uiteindelijk toch hoger uitgevallen.

Nederlandse toeristen zorgden in 2006 samen voor 1.093.420. Dat is de helft van het totaal aantal overnachtingen. Gemiddeld verblijft de Nederlander 12 nachten op Curaçao.

Curaçao blijft hot
Nejeska Mesman, marketing directeur van CTBE in Rotterdam kijkt tevreden terug op het afgelopen jaar. "Vanzelfsprekend ben ik bijzonder blij met dit resultaat. Curaçao blijft hot onder Nederlanders en steeds meer mensen weten dat het eiland het hele jaar door veel te bieden heeft. En dat is zoveel meer dan zon, zee en strand."

Sterk punt
Sterke punten van het eiland zijn de vele activiteiten die te ondernemen zijn - denk aan duiken, mountainbiken, zwemmen met dolfijnen - maar ook de authenticiteit van het eiland, de grote evenementen en het feit dat, vanwege de Nederlandse achtergrond, bijna iedereen Nederlands spreekt.

Nieuwe vluchten
Daarnaast zorgden de nieuwe vluchten van Martinair, de extra vlucht die Arkefly sinds december uitvoert en de algemeen sterke positie van Curaçao op de Nederlandse markt in 2006 voor een positief effect op de aankomsten vanuit Nederland.

"De mix aan marketing & PR activiteiten om dit alles onder de aandacht te brengen heeft zeker bijgedragen aan een succesvol 2006." aldus Mesman. Zo was er in 2006 opnieuw volop positieve aandacht voor Curaçao op de Nederlandse TV.

´Televisiejaar´
Het televisiejaar begon met 10 afleveringen van ‘Erik zoekt een huis: Curaçao' op Net5 en eindigde eind december met viermaal Editie NL goes Curaçao, dat in december 2006 op RTL4 werd uitgezonden. Sponsor Loterij Surprise, Studio Sport (Worldcupwedstrijd mountainbiken op Curaçao en afscheidsrit Erik Dekker tijdens de Amstel Curaçao Race) en Jetsetters waren enkele andere highlights. In totaal waren het in 2006 11 TV producties die de diversiteit van het eiland in beeld hebben gebracht.

Goed jaar voor toerisme
Voor het toerisme naar Curaçao was 2006 een goed jaar, met een totale groei van 5,5% tot een nieuw record van 234.249 bezoekers vanuit de hele wereld. Het totaal aantal overnachtingen brak eveneens een record gebroken met 2.155.853 overnachtingen, een stijging van 10%. De hotelbezetting steeg van 75% in 2005 tot 81% in 2006. Dat is ongekend hoog. Het hoge gemiddelde komt mede door een goede spreiding over het hele jaar.

Europese markt
Vooral de Europese markt deed het in 2006 erg goed met 9.7% meer bezoekers en 11.7% meer overnachtingen. Europa is daarmee goed voor bijna tweederde (59%) van het aantal overnachtingen op Curaçao. Daarin heeft Nederland het grootste aandeel. Bron: www.curacao.com.

Oranjefonds keert 1,8 miljoen euro uit aan projecten op de Nederlandse Antillen en Aruba

Het Oranjefonds, dat op 2 februari 2002 werd opgericht ter gelegenheid van het huwelijk van prins Willem-Alexander en prinses Maxima, bestaat vijf jaar. Het Fonds –het grootste op sociaal gebied in het hele Koninkrijk – heeft intussen 83 miljoen euro besteed aan ruim 7.300 projecten. Die moeten de sociale cohesie in de samenleving bevorderen. Daarvan is 1,8 miljoen Euro (zo'n 4 miljoen Antilliaanse gulden) gestoken in 62 projecten op de Antillen.

Op de Nederlandse Antillen en Aruba opereert het Oranjefonds – samen met het Skanfonds en de Stichting Kinderpostzegels - in de Samenwerkende Fondsen. Volgens de secretaris en vice-voorzitter van dat Fonds, Victor Salas, worden projectaanvragen vooral getoetst op hun bijdrage aan achtereenvolgens armoedebestrijding, de positie van ex-gedetineerden en de positie van bejaarden. Ook de versterking van de wijken en buurten staat centraal.

Naschoolse opvang
Een project dat sinds september 2006 geld van het Oranjefonds krijgt is de naschoolse opvang voor kansarme kinderen van de Fundashon Vincentius Korsou. Het is het enige project in zijn soort in de achterstandwijk Wishi-Marchena.

Ismynta Sambo is leidster bij de naschoolse opvang. "De kinderen die komen van school, die worden bij ons hier opgevangen, en wij geven ze huiswerkbegeleiding, ze krijgen ook een warme maaltijd. Ze leren hier heel veel van ons en om vijf uur gaan ze naar huis." De opvang daarna is nog wel een groot probleem, de moeder is veelal nog aan het werk en dus zwerven de kinderen op straat.

Volgens Ismynta Sambo gaat het veelal om 'moeilijke' kinderen waarvoor veel geduld nodig is. Dat heeft alles te maken met hun achtergrond - éénoudergezin, vaak een tienermoeder - levend in een achterstandwijk. "Veel van de ouders zijn onderstandstrekkers (…), ze hebben niet zoveel tijd voor de kinderen, en je ziet het aan de kinderen maar hier bij ons worden ze opgeleid… We doen heel veel voor de kinderen."

Materiaal
Lidia Kleinveldt, coördinator van de naschoolse opvang, vertelt dat de 65.000 gulden subsidie van het Oranjefonds vooral wordt besteed aan materiaal voor de kinderen, daarnaast voor eten en schoonmaak. Overigens draait men ook met steun van een ander fonds en wat donaties.

De "kansarmheid" uit zich vooral "spiritueel", zegt Lidia Kleinveldt. "Ze zijn allemaal best goed gekleed, ik heb wel gemerkt dat ze eten krijgen maar niet de juiste voeding, dus we proberen ze hier goede voeding te geven vooral groente, dat zijn ze niet gewend".

Projecten van het Oranjefonds dienen de sociale samenhang te bevorderen. Lidia Kleinveldt legt uit dat de Fundashon Vincentius dat doet door de kinderen te leren samenwerken, samenspelen, elkaar te respecteren en dus normen bij te brengen. "Want heel vaak zijn ze op straat en ja daar gaat het eigenlijk niet goed (…). Gewoon een beetje verdraagzamer moeten ze worden dan. Dat ze niet altijd agressief zijn, want de laatste jaren zijn de kinderen verschrikkelijk agressief. Dus daar zijn we voor om ze op te vangen, liefde bij brengen. Ja ook discipline, maar liefdevol".
bron: wereldomroep.

Katja en Birgit op de bres voor Bonaire promotie

Zes filmpjes met de zussen Birgit en Katja Schuurman completeren de video-website BonaireVisits.tv. Op deze bijzondere site zijn nu informatiueve en vooral enthousiaste films te zien met Johnny de Mol, Barry Hay, Peer Mascini, Eddy Terstall en de beide vrouwelijke BN-ers Schuurman.

Alle zes BN'ers kwamen op uitnodiging van het Bonaire Toeristenbureau naar het eiland. Daar werden ze opgewacht door Talpa-acteur Dirk Zeelenberg én een cameraploeg. Van landzeilen tot snorkelen, van zeeschildpadden tot de kraamkamer van de oceaan: Bonaire wordt met zijn bekende gasten op een bijzondere manier in beeld gebracht op www.bonairevisits.tv.
Locale natuur en cultuurOp Bonaire staat, in tegenstelling tot vele andere eilanden in het Caribisch gebied, behoud en ontwikkeling van de locale natuur en cultuur centraal. Dat dit heel goed samengaat met de groei van het toerisme bewijst het eiland de laatste vijf jaar.

Voorbeelden
Op BonaireVisits.tv is te zien hoe Johnny de Mol een jonge zeeschildpad vrijlaat samen met een ranger van de schildpadden-opvang. Katja en Birgit Schuurman volgen de biologieles van een Bonairiaanse schoolklas. Barry Hay zoekt, hoe kan het ook anders, de locale musici op en Peer Mascini speurt naar een boomkip. Ook de locale keuken én de kraamkamer van de oceaan worden in beeld gebracht.

Duiken en snorkelen
Bonaire geniet wereldfaam als duik- en snorkeleiland. Meer dan 350 verschillende soorten vissen zwemmen bij de riffen rondom het eiland. Omdat Bonaire een koraaleiland is, kunnen duikers en snorkelaars meteen vanaf het strand te water.

Snorkelbril
Zowel ervaren duikers Barry Hay als beginner Johnny de Mol zien onder water hoe de vissen tot dicht onder de kust zwemmen. Birgit Schuurman en haar zus zetten de snorkelbril open, hopend op een ontmoeting met een zeeschildpad. Eddy Terstall snorkelt op een wel heel verrassende plek. Hij ontdekt te water de grotten van Bonaire.

BonaireVisits.tv

De website http://www.bonairevisits.tv/ geeft de kijkers een afwisselend en verrassend beeld van het tropische eiland. De spontane en persoonlijke filmpjes met de zes BN-ers en host Dirk Zeelenberg in de hoofdrol laten Bonaire zien zoals je het nergens kunt zien.

Informatie
Meer informatie over Bonaire bij het Bonaire Toeristenbureau in Haarlem: europe@tourismbonaire.com of 023-5430704. (bron: tourpress).

Een tweede huis op de antillen eerder mogelijk dan je denkt!

Voor de 21ste keer wordt de Second Home Beurs in de Jaarbeurs in Utrecht georganiseerd dit jaar.
Zo is het Thaise Phuket na de tsunami, Servië en Montenegro, sinds vorig jaar de 193e soevereine staat op de wereld, een paar voorbeelden van nieuwe bestemmingen voor een tweede woning. Daarnaast zijn van oudsher de Europese landen, zoals Frankrijk en Spanje ruimschoots vertegenwoordigd op deze beurs. Maar opvallend is de verdere toename van de mogelijkheden buiten Europa die onder de aandacht worden
gebracht Madagascar, Zuid-Afrika en Bonaire.

Second Home Online is voor zowel particulieren als makelaars de website om onroerend goed te kopen en/of verkopen in binnen- en buitenland.

Caribiana.nl binnenkort de grootste in Caribisch nieuws?

Wie de echte kracht wil ervaren van de Caribische uitzendingen van de Wereldomroep, moet naar Suriname, de Nederlandse Antillen of Aruba. Daar geven tal van lokale stations de uitzendingen vanuit Hilversum rechtstreeks door. Ze trekken veel luisteraars, vooral in Suriname. Maar ook bij de Surinamers en Antillianen hier in Nederland voorziet de Wereldomroep in een groeiende behoefte. Vandaar de nieuwe website Caribiana.nl. ‘Wij slaan een brug tussen Nederland en de Antillen en Suriname. Er is niemand anders die dat doet.’

De Wereldomroep heeft altijd al een belangrijke positie gehad op de Antillen, Aruba en vooral in Suriname – waar vrijwel iedereen Nederlands spreekt. ‘Maar je merkt het pas als je daar bent’, zegt Edwin van Laar, hoofd van de Caribische redactie. Hij reisde onlangs door Suriname en merkte dat tot in de meest afgelegen dorpjes werd geluisterd. Nog sterker: de Wereldomroep was juist daar voor velen de enige nieuwsbron. Op de Antillen en Aruba is de positie ietsje minder sterk omdat lang niet iedereen daar Nederlands spreekt. Even goed zenden ook daar tal van lokale stations zoals Radio Hoyer en Radio Kelkboom de programma’s met Noraly Beijer en andere presentatoren uit.
‘In Suriname hebben ze ook geen geld om internationaal nieuws te coveren,’ zegt Van Laar. ‘Laatst bijvoorbeeld was er een voor Suriname én de Antillen heel belangrijke bijeenkomt van de African Caribian Pacific-landen op Barbados. Maar de Surinaamse media konden geen eigen verslaggever betalen. Toen hebben wij iemand gestuurd. Overigens is het ook zo dat we volgend jaar live uitzenden vanaf het (vooral door Surinamers bezochte, red.) Kwakoe Festival in de Amsterdamse Bijlmer – hier in Nederland dus. In feite zijn we het Radio 1 Journaal van Suriname.’

Familie
Nieuws uit Nederland is heel belangrijk voor met name de Surinamers in Suriname. Van Laar: ‘Vergeet niet dat er hier net zoveel Surinamers wonen als in Suriname. Je kunt gerust stellen dat iedereen in Suriname familie heeft in Nederland. Dat betekent een enorme interesse voor wat er hier gebeurt.’ Maar de Caribische redactie van de Wereldomroep beperkt zich niet tot internationaal en Nederlands nieuws. Ook het ‘lokale’ nieuws is te beluisteren. In de Surinaamse hoofdstad Paramaribo zorgt Henk Hendriks voor nieuws uit Suriname. In Willemstad (op Curaçao) heeft René Roodheuvel een dagtaak aan het verzamelen van nieuws over de nieuwe (en omstreden) staatkundige structuur van de Antillen. En ander Antilliaans nieuws natuurlijk.
Dat roept de vraag op of de Wereldomroep zich niet schuldig maakt aan neo-kolonialisme. Zowel Suriname als de Antillen hebben immers radio- en tv-stations en kranten die prima verslag zouden kunnen doen van het ‘eigen’ nieuws. Maar Van Laar maakt zich geen zorgen. ‘In Suriname zeggen ze: de Wereldomroep heeft credits omdat jullie tijdens het regime Bouterse de onafhankelijke zender waren. Op de Antillen zijn we minder sterk aanwezig. Maar ook daar geldt dat we niet gaan vertellen hoe het moet.’

Natalee Holloway
Van Laar haalt een voorbeeld uit het recente verleden aan. ‘In de zaak rond de verdwijning van het Amerikaanse meisje Natalee Holloway op Aruba waren de lokale media eigenlijk niet opgewassen tegen de grote Amerikaanse networks. Wij hebben op onze website een Holloway-dossier gemaakt. Zodat alle media die onafhankelijk wilden berichten, dat ook konden,’ zegt hij.
Aan de andere kant is het werk van Henk Hendriks en René Roodheuvel belangrijk voor de Antilliaanse en Surinaamse gemeenschap in Nederland. Er bestaat hier een enorme nieuwsgierigheid naar het laatste nieuws uit ‘de West’. Een nieuwsgierigheid waaraan de gewone media in Nederland maar nauwelijks tegemoet komen, zo constateert Van Laar. En als ze het al doen, stelt hij, ontbreekt vaak de nodige kennis van zaken. Vandaar dat onlangs in alle rust een speciale, nieuwe website werd gelanceerd. Maar die rust is tijdelijk. In 2007 wordt www.caribiana.nl, wat de Wereldomroep betreft, snel de ‘grootste’ op het gebied van Caribisch nieuws.

Remigratie‘Natuurlijk zijn er al verschillende websites waarop dat nieuws te vinden is. Waterkant.nl is een soort verzamelpunt van Surinamers en Surinaams nieuws. De Surinaamse krant De Ware Tijd heeft natuurlijk een site, net zo goed als de Antilliaanse krant Amigoe. Maar daar staat dan toch allemaal veel minder nieuws uit Nederland in. En internationaal nieuws halen ze vaak weer van onze website. Wat wij doen is het allemaal brengen. Om een voorbeeld te noemen: wat de laatste tijd veel speelt is het onderwerp remigreren. Wat kom je tegen? Wat kun je verwachten als je remigreert naar Suriname? Wij volgen nu een journaliste die aan het remigreren is, daarover bij ons vertelt en een column schrijft op de website. Dat kom je niet tegen in die andere media. Wij slaan een brug slaan tussen Nederland en de Antillen en Suriname. Er is niemand anders die dat doet.’
De nieuwe site van de Caribische redactie van de Wereldomroep wordt, als het aan Van Laar ligt, snel uitgebreid. Met steeds recentere verhalen van de redactie en met nieuws in de verschillende talen die op de Antillen en in Suriname worden gesproken. Bovendien kan iedere bezoeker zich binnenkort abonneren op een e-mail-nieuwsbrief. Zo ontstaat als vanzelf een groep mensen die kan reageren, als er een interactieve poll wordt georganiseerd op de website. Maar het blijft niet bij een enkele poll. ‘We overleggen nu met een regionaal radiostation in Nederland over het opzetten van een programma waarbij luisteraars direct kunnen reageren. Of ze nu in Nederland wonen of in Suriname. Vanuit de auto in Paramaribo kun je een lokaal nummer bellen, hier geldt hetzelfde – en je komt in het programma.’ aldus Van Laar. (bron: wereldomroep).

Kunst met een vleugje Curacao: het verhaal van de kikker en de giraffe

Anton Vrede - geboren op curacao en reeds jaren woonachtig in Rotterdam. Anton Vrede is geïnspireerd door de kleurige verhalen van de tropen. Ook in het koele noorden weet hij de warmte, vrolijkheid en verbondeheid met de sprookjesachtige natuur te vertalen in beeldende parabels. Hij schildert dieren, maar hij heeft het eigenlijk over mensen.

De dieren in zijn werk zijn meer dan louter een spel van kleur en vorm, hoewel dat met grote inzet wordt gespeeld. Anton Vrede grijpt in zijn werk terug op oeroude symbolen die voorkomen in mythen, sprookjes, fabels en legenden uit alle windstreken en na alle eeuwen nog niets aan kracht hebben ingeboet.. In afgezwakte vorm zijn ze nog herkenbaar in hedendaagse tekenfilms, stripverhalen en kinderboeken. ‘Pas toen ik volwassen was ontdekte ik hoe geniaal tekenfilms zoals Bugs Bunny gemaakt zijn. Ik heb geprobeerd de beweeglijkheid daarvan in mijn schrift te imiteren, hoewel ik die in mijn werk hooguit kan benaderen: het blijft een stilstaand beeld.’

Van alle dieren die Anton Vrede in zijn werk ten tonele voert, is de olifant het meest opvallend aanwezig. Omwille van zijn mooie, onmiddellijk herkenbare vorm maar ook van de vele kwaliteiten die aan hem zijn toegeschreven: ‘De olifant is een lankmoedig dier, verstandig en verdraagzaam. Hij werd bewonderd om zijn kracht en was het geliefde rijdier van helden, koningen en goden. Ik gebruik ook vaak de aap. In het oude Egypte werd hij met eerbied behandeld, net als in de oosterse mythologie. Daarin treedt hij op als de boodschapper van de goden, die hun opdrachten uitvoert hoewel hij ze zelf niet altijd begrijpt. Hij figureert in mijn werk als een soort nar, die dingen mag doen die ik een ander alter ego niet kan laten doen.’

Ook de haas keert als personage in het werk van Anton Vrede steeds terug. Hij is een vindingrijk dier dat grotere en sterkere tegenstanders te slim af is, en vooral ook een wijdverbreid vruchtbaarheidssymbool. ‘De paashaas kondigt de komst van het voorjaar aan. Vroeger waren winters nog winters en de lente was een feest. Een wedergeboorte: alles begint weer te groeien en te bloeien, en na de rust van de winter komt er een menigte nieuwe indrukken op je af.’

'De angsten van vroeger zijn verdwenen. Ik zeg niet dat ik ze van me heb afgeschilderd, maar doordat ik ze in schilderijen en prenten zichtbaar heb gemaakt, ben ik tot de slotsom gekomen dat de boosheid en de agressie waar ik mee te maken krijg, niet voor mij bestemd zijn.’

De ommekeer in zijn werk heeft alles met zijn gezinsleven te maken. Vorig jaar kregen zijn vrouw Marianne en hij een zoon, die ze Alwin noemden. ‘Huiselijk geluk zorgt ervoor dat je sterker in de wereld staat,’ zegt Anton. ‘Het bespaart je een hoop overlast en narigheid, die je afleiden van de dingen die er in het leven écht toe doen.’

Aruba blijft investeren in de Amerikaanse toerist

De Latijns-Amerikaanse land Aruba heeft 4,3 miljoen dollar geïnvesteerd in een reclamecampagne die Amerikaanse toeristen weer naar het eiland moet lokken. De televisiespotjes en advertenties moeten het imago van Aruba als vakantieoord oppoetsen, nadat het door de verdwijning van de Amerikaanse scholiere Natalee Holloway een flinke knauw kreeg. Dat schrijft de Caribische nieuwssite Hardbeatnews.

Nooit opgelost
De destijds 18-jarige Holloway verdween op 30 mei vorig jaar, op de laatste dag van haar vakantie op Aruba. Zij was daar om het behalen van haar middelbareschooldiploma te vieren.
Na een avond uit met de Nederlandse rechterszoon Joran van der Sloot en twee van zijn Surinaamse vrienden is niets meer van haar vernomen. De zaak is, ondanks massale zoekacties, nooit opgelost.

Boycot
De moeder van Holloway riep de Amerikanen op Aruba als vakantieland te boycotten. Amerikanen vormen een belangrijk deel van de stroom toeristen naar het eiland. Hoewel het aantal Amerikaanse toeristen niet daalde, wil de regering toch het imago van het eiland herstellen en de indruk wegnemen dat het eiland een gevaarlijke plek is.
Dat doet zij met fleurige beelden, vergezeld van Caribische muziek. Iedere reclame-uiting wordt vergezeld van de slogan 'Dit is Aruba. Dit is ons thuis. En we willen het met u delen'. (Bron: evb.be